Onlar, Kazandılar..

Zincirlerinden başka kaybedecek şeyi olmayanlar, bir şafak vaktikaranlığın kenarından toprağa basıp doğruldular. O tarih, KatilFranco'nun takımında oynamam diyen ve belki de bu söylemiyle Barça'danzorla kopartılan Di Stefano'ya gönderme yapan 'Sarı Fare'Johan Cruijff'un FC Barcelona'ya imza attığı 1973 yazıydı. O imzasadece bir kağıt parçasına, sözleşmeye, futbol oynamaya dair atılan birimza değildi. Belki de Real Madrid'e el koyup, kulüp başkanlığına daSantiago Bernabeu'yu getiren Franco'nun ölümüne sebep olan ve FCBarcelona'nın, onların kaderini değiştiren bir simgeydi adeta.

Barça'nın3-0 kazandığı bir kupa maçının rövanşında Franco'nun tehdit veemirleriyle 11-1 yenilmek zorunda kaldığı Real Madrid günleri, ortasaha çizgisini geçen Barça'lı oyuncular için ofsayt bayrağı kaldırılangünler geride kalmıştı.

Rivaldo'nun Santiago Bernabeu'de maçı3-2'ye getirmesini kabullenemeyen hakemler, sahaya atılan onlarcayabancı madde de unutulmamıştı, saha dışında ne varsa Madrid adınavardı, Franco'dan bu yana süregelen bir kültürdü bu. O gece kaptanGuardiola'ydı.

Ve dün gece Teknik Adam Guardiola saha kenarında,Cruijff da her zaman olduğu gibi yarattığı bu takımı izlemek üzeretribünlerdeydi. Real Madrid'in başında da bir Barcelonalı vardı. RamosBarça'da öğrendiklerini değil, 3 gün içerisinde Madrid kültüründenkaptıklarıyla sahaya sürmüştü takımını, hücum çabası yoktu.

Maçınbaşından itibaren özellikle Messi'ye yapılan kasıtlı faullerlesindirmeye çalıştılar Barça'yı, hakem de buna izin verdi. ElClasico'nun klasik Real Madrid'iydi bu. Oyunu soğutmalar, taç, korner,kale atışını geciktirmeler, Raul'un yardımcı hakemliği bile kurtaramadıbu rezil, karaktersiz oyun dışı anlayışı. 80 dakika kendi yarısahalarına kapanarak ve sadece % 27 oranla topla oynayarak ayaktakalabildiler. Real Madrid olma sebepleri buydu zaten, oynayarakkazanamayacağını bilen bir takım ne yapması gerekiyorsa onu yaparak,sıradan bir takım gibi davrandılar, yakışan da buydu Madrid'e.Sakatlıklar olmasaydı da böyle karaktersiz oynayacaklardı, sadeceisimleri farklı oyunculardan başka değişen olmayacaktı.

Oysa FCBönde Messi, Eto'o ve Henry, arkalarında Gudjohnsen, Toure, Xavi, engeride Dani, Marquez, Kaptan Puyol ve Abidal, kalede de Valdes şeklindesahaya çıkıyordu. Iniesta'nın eksikliğinde görevini iyi yapamayanGudjohnsen çıkana kadar ki süreçte Barça baskılı oynasa da etkiliolamadı. Busquets'in oyuna girişi oyunun akışını değiştirdi. Sadecefaul yapmakla görevli Real'li oyuncuların sarı kartlarının olması daikinci yarıda farklılık yarattı Barça'nın hücumlarının etkinliğiaçısından.

Kaçırılan penaltı moralleri bozsa da, umutlarıtüketemedi, bu gece Real Madrid yenilecekti. Romalı asker görünümündekiKaptan Puyol yükseldi ve hak edileni aldı, Barça öndeydi artık. 2. golve Messi, ilk golden sonra neler olabileceğinin habercisiydi aslında.

Cannavaro'yu,Real Madrid'i, anti-futbol'u, Casillas'ı, 5. hakem Raul'u, kasıtlıfauller yapan oyuncuları, bunu görev verenleri direğe çarptırarak attıMessi 2. golü, El Clasico'nun özeti de, fotoğrafı da bu andı. Golsonrası sevinç görülmeye değerdi.

Katalanlartarihinin en güzel futbolunu oynayan takımlarıyla gururlanarakayrılıyorlardı Camp Nou'dan, gece bitmedi tabii, uykusuzluk, zafer vebira sarhoşluğu bünyelerde dolaşıp durdu sabahın ilk ışıklarına kadar.

Puyol'unkutsal formasında vücud bulan Katalan ruhunun ve Johan'ın yarattığıgöze hoş gelen, hücum eden futbol devriminin Pep & Messiönderliğinde yeniden yükselişine tanıklık etmek olağanüstüydü.

Birkulüpten daha öte olan, kendi çocuklarını oynatan, isyanın takımıBarça, Franco'nun takımı, karaktersiz oynayan Real Madrid'i Camp Nou'unçimlerine gömdü, tarih olması gerektiği gibi yazıldı bir kez daha.

Onlar, kazandılar.

En son düzenleme: 01-20-2009 01:27 AM Erturk.